Το χρέος οικογένεια φτάνει στο βιβλιοπωλεία παντού ...

Το αρχικό αρχείο σχετικά με τη δολοφονία του πατέρα μου, ο Jack Bianco, έμεινε στο κάτω μέρος του κουτιού μια μουχλιασμένη, χαρτόνι τραπεζίτης στο Γκάρι της Ιντιάνα, για σχεδόν τριάντα χρόνια. Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι η υπόθεσή του ήταν κρύο το οδηγεί μέσα είχαν ως λάθος, όπως πολλοί από τους ντετέκτιβ της αστυνομίας ο οποίος είχε εργαστεί στην έρευνα.

Ο όρος "Cold Case" ακούγεται τόσο άχαρο και η τελική, καθώς και τις προοπτικές της υπόθεσης εκ νέου άνοιγμα του μπαμπά φαινόταν εξίσου δυσοίωνες. Αλλά παρ 'όλα αυτά, το 1993, κάλεσα ένας συνταξιούχος αστυνομικός που ήξερα, να με βοηθήσει να βρω το αρχείο του πατέρα μου. Ζήτησε τη βοήθεια των συναδέλφων του για να εντοπίσετε το αρχείο Bianco.

Κάθε μήνα για έξι μήνες, θα έλεγα Jerry και ζητήστε ό, τι έχει σημειωθεί πρόοδος. Η απάντησή του θα είναι πάντα, "Είμαστε ακόμα ψάχνει, αλλά δεν μπορώ να το βρούμε." Απογοήτευση άρχισε να χτίζει με σταθερά ερώτησή μου: «Γιατί δεν μπορείτε να βρείτε το αρχείο του πατέρα μου»,

Καθώς πηγαίναμε στο έβδομο μήνα της έρευνας για το αρχείο, άρχισα να πιστεύω ότι δεν υπήρχε. Έκανα μια άλλη κλήση σε Τζέρι. Μετά από όλους αυτούς τους μήνες που υποτίθεται ότι ψάχνουν για αυτό, μου είπαν το αρχείο στο φόνο του πατέρα μου χάθηκε σε μια πυρκαγιά το τμήμα είχε κάποια διάρκεια των προηγούμενων ετών. Ρώτησα το ερώτημα που δεν θα μπορούσε ποτέ να απαντηθεί: «Όταν έφτασε η φωτιά συμβεί και γιατί σας πήρε επτά μήνες για να βρείτε αυτό έξω;" Περιττό να πω ότι δεν ήμουν πεπεισμένος αρχείο του κάηκε στη φωτιά!

Στη συνέχεια, μια κλήση στα γραφεία της Βιβλιοθήκης, όπου ο Gary Δημόσια Θα μπορούσα για ανατυπώσεις παλιών εφημερίδων-βοήθησε να συμπληρώσει μερικά από τα κρίσιμα κενά του ότι τραγική ημέρα του Αυγούστου 1970. Η βιβλιοθηκάριος ήταν μεγάλη βοήθεια. Αν και περίμενα με αγωνία στην άλλη άκρη του τηλεφώνου, που έψαχνε τα άρθρα για μικροφίς. Στην αρχή δεν ήταν σε θέση να τους εντοπίσει, νομίζοντας ότι δεν υπήρχαν, αλλά όπως πήγαμε πάνω από τις ημερομηνίες και πάλι, ότι εκεί ήταν.

Έλαβα τα άρθρα για τέσσερις ημέρες αργότερα στο ταχυδρομείο, τρεις συνεχόμενες ημέρες της ιστορίας. Η πρώτη, με ημερομηνία Δευτέρα 31 Αυγούστου 1970, ήταν στην πρώτη σελίδα του Post-Tribune της Northwest Ινδιάνα, την επομένη της δολοφονίας του. Ο τίτλος διαβάζεται, "ιδιοκτήτης της ταβέρνας που συνδέονται με τα τυχερά παιχνίδια δολοφονήθηκε εδώ."

Συνδέεται με τα τυχερά παιχνίδια; Τι ήταν αυτό; Όσον αφορά την οικογένειά μας ήξερε, ο πατέρας μου ήταν μια νόμιμη επιχειρηματίας χωρίς δεσμούς με τα τυχερά παιχνίδια, ήμασταν εξόργισε! Γνωρίζουμε ότι η ετεροθαλής αδερφός του πατέρα μου Tony Penzato-ο οποίος θεωρείται από τους ομοσπονδιακούς ανακριτές ως κορυφαία άνθρωπος στο Lake County τυχερών παιχνιδιών των επιχειρήσεων ήταν τακτικά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η μόνη εμπλοκή ξέραμε ο πατέρας μου είχε ήταν να βοηθήσει τον αδελφό του να βγει από παράνομες πρακτικές του.

Ποιος θα νοιάζεται για τη δολοφονία 1970, ο άνθρωπος από Gary, Ιντιάνα, με συνδέσεις Μαφία; Η κόρη του για ένα.

Αυτό ήταν το αποκορύφωμα μιας πολύ άγρυπνες νύχτες και ανησυχία-γραμμές. Για πάνω από είκοσι χρόνια, είχα έτρεφε δυσαρέσκεια και το θυμό που αυτές δολοφόνοι είχαν δραπετεύσει τιμωρία, αφού μακριά έναν πατέρα, έναν σύζυγο, και καλός άνθρωπος.

Ήμουν μόλις δεκατεσσάρων ετών-μια εβδομάδα ντροπαλός αρχή του γυμνασίου-όταν χτύπησε το κουδούνι στη μέση της νύχτας, όπως περίμενα για τον μπαμπά μου να έρθουν στο σπίτι από τη δουλειά, αλλά δεν ήταν ο μπαμπάς. Ποτέ δεν θα έρθει στο σπίτι πάλι.

Να Κοινωνικό, Share!

•